Fala Alfvena

Z Wikipedii - Magnesy neodymowe

Hannes Olof Gösta Alfvén (ur. 30 maja 1908 w Norrköping, zm. 2 kwietnia 1995 w Djursholm) - fizyk i astrofizyk szwedzki, laureat Nagrody Nobla z dziedziny fizyki w roku 1970 za badania w zakresie magnetohydrodynamiki i ich zastosowanie do fizyki plazmy.

Twórca podstaw elektrodynamiki kosmicznej, współtwórca magnetohydrodynamiki. W latach 1940–1973 profesor Królewskiego Instytutu Technologicznego w Sztokholmie, członek Szwedzkiej Akademii Nauk. Odkrywca fal mechaniczno magnetycznych w plazmie nazwanych na jego cześć falami Alfvena. Wykazał, że szybki ruch wirowy młodego Słońca mógł przez pola magnetyczne przenieść się na otaczający go obłok gazowy, z którego uformowały się planety. Powiązał burze słoneczne z powstawaniem zórz polarnych. Zajmował się również problemami astrofizyki, m.in. przedstawił teorię promieniowania radioźródeł.

Za podstawowe prace z dziedziny magnetohydrodynamiki i fizyki plazmy oraz ich zastosowanie w 1970 otrzymał Nagrodę Nobla.

Fale Alfvéna - jeden z rodzajów fal magnetohydrodynamicznych (MHD). Są to fale poprzeczne w zjonizowanym gazie (plazmie) znajdującym się w polu magnetycznym, rozchodzące się w wzdłuż tego pola. W plaźmie drgają jony oraz pole magnetyczne prostopadle do kierunku rozchodzenia się fali. Siłą kierujacą drgań jest oddziaływanie jonów z polem magnetycznym, a nie ciśnienie gazu jak w fali dźwiękowej. Cechą charakterystyczną tego rodzaju fal są drgania linii pola magnetycznego przy braku zmian ciśnienia plazmy, źródłem bezwładności drgań jest masa jonów.

Prędkość fali określa wzór na prędkość Alfvena.

Ten rodzaj fal (fale Alfvéna) nazwano na cześć szwedzkiego fizyka Hannesa Alfvéna, laureata Nagrody Nobla, który jako pierwszy wysunął hipotezę o ich istnieniu w 1940r. Fale Alfvéna odkryto na Słońcu a także w jonosferze Ziemi, uważa się, że mają wpływ na przebieg i kształt zorzy polarnej.

Prędkość (fali) Alfvéna - w dynamice plazmy to prędkość rozchodzenia się w plaźmie jednego z rodzajów fal magnetohydrodynamicznych (fale MHD) zwanych falami Alfvéna.

Prędkość ta jest określona wzorem:

gdzie:

• B - indukcja magnetyczna
• H - natężenie pola magnetycznego
• μ - przenikalność magnetyczna
• ρ - gęstość plazmy

Nazwę tym rodzajom fal nadano na cześć ich odkrywcy Hannesa Alfvéna.